Cukrzyca typu 2. Jakie są objawy?

Cukrzyca typu 2 należy do tych chorób, które rozwijają się powoli i bez wyraźnych objawów. Dlatego warto wiedzieć, co powinno zaniepokoić i skłonić do wizyty u lekarza i przeprowadzenia badań.

Cichy morderca

Cukrzyca typu 2 ze względu na ciężkie powikłania nazywana jest cichym mordercą. Cichym, ponieważ o ile w przypadku cukrzycy typu 1 objawy występują gwałtownie i są dość jednoznaczne, to przy typie 2 choroba rozwija się skrycie i jej początek jest niewyraźny. Objawy są praktycznie niezauważalne i dlatego nie jest łatwa do wykrycia.

Pierwsze objawy cukrzycy typu 2

Pierwszymi zauważalnymi objawami są wzmożone pragnienie oraz zwiększenie ilości oddawania moczu. Następnie można zauważyć osłabienie odporności organizmu. Także chudnięcie oraz zmniejszenie sprawności ruchowej. Mogą pojawić się infekcje dróg moczowych oraz infekcje skórne, świąd, grzybica stóp i błon śluzowych. Charakterystyczne są również nocne skurcze łydek czy też zaburzenia wzroku.

Co druga osoba z cukrzycą typu 2 nie wie, że jest chora

Najczęściej jednak cukrzyca rozpoznawana jest zupełnie przypadkowo, przy okazji wykonywania badań kontrolnych. Szacuje się, że 50 procent osób z cukrzycą typu 2 nie wie o tym, że są chorzy. Taki sam odsetek chorych w chwili rozpoznania choroby ma już rozwinięte powikłania ze strony układu naczyniowego.

Czynniki ryzyka, na które mamy wpływ

W rozwoju cukrzycy typu 2 oprócz czynników genetycznych ważną rolę odgrywają czynniki zależne od człowieka, takie jak: siedzący tryb życia, niezdrowe odżywianie, nadwaga i otyłość, zwłaszcza brzuszna, która ma ścisły związek z rozwojem insulinooporności.

Na czynniki genetyczne oczywiście wpływu nie mamy. Na otyłość jednak – już tak.

Przeczytaj też:

• Cukrzyca typu I a II – jaka jest różnica?
• Cukrzyca - dlaczego jest groźna?
• Insulina bez lodówki?
• Dlaczego warto się odchudzać?
• COVID-19 niebezpieczny dla cukrzyków?
• 12 minut ćwiczeń zmniejsza ryzyko chorób serca i cukrzycy
• Poziom cukru we krwi. Jak czytać wyniki?
• Stopa cukrzycowa – jak zmniejszać ryzyko jej rozwoju