Hit lat 50. uczynił z niej sensację. Płakała za nią cała Polska

• Ludmiła Jakubczak wyróżniała się autentycznością – śpiewała prosto, z siłą i uczuciem.
• "Alabama" była początkiem wszystkiego – występ na sopockim festiwalu z miejsca uczynił z niej sensację.
• W wieku zaledwie 22 lat zginęła w wypadku samochodowym, pozostawiając po sobie jedną, legendarną płytę.

Gdy na I Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie rozległy się pierwsze takty "Alabamy", nikt nie spodziewał się, że to właśnie ta piosenka odmieni wieczór, a wraz z nim losy jej wykonawczyni. "Wyszła ognista jak marchewka dziewczyna w postrachowej kiecce i bezczelnie zburzyła łzawą tonację" – relacjonował  tygodnik "Dookoła Świata". Właśnie wtedy, wśród tysięcy znudzonych widzów, wybuchła iskra.

Rozwiąż quiz. Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem...

Ludmiła Jakubczak była niepodobna do nikogo – z pozoru delikatna, ale jej głos miał w sobie siłę, która przebiła się przez gęstą melancholię powojennej polskiej estrady. Na scenie pojawiła się wówczas obok Jerzego Połomskiego, Violetty Villas, Reny Rolskiej, Sławy Przybylskiej oraz Ireny Santor. I choć nikt nie brał jej na poważnie, to właśnie ona "rozczmuchała trzy tysiące widzosłuchaczy, bliskich już epikurejskiej śmierci przez zaśpiewanie".

Ludmiła Jakubczak była urodzoną gwiazdą

Urodzona 17 czerwca 1939 roku w Tokio, dzieciństwo spędziła na terenach dzisiejszej Ukrainy, by jako nastolatka trafić do Warszawy. W stolicy Ludmiła Jakubczak kształciła się w szkole baletowej, a śpiewu uczyła się u legendarnej Wandy Wermińskiej. Wydawało się, że to taniec będzie jej pierwszym językiem sceny, ale los – i mikrofon – powiedziały inaczej.

Zadebiutowała w 1958 roku podczas konkursu Polskiego Radia dla amatorów. Już wtedy zwróciła uwagę nie tylko słuchaczy, ale też środowiska muzycznego. Niedługo później występowała w Teatrze Piosenki w Warszawie. Jej interpretacja "Alabamy" uczyniła ją sensacją. To tam zauważył ją Jerzy Abratowski, przyszły mąż oraz kompozytor większej części repertuaru. W czasach, gdy muzyka miała nieść otuchę, Ludmiła Jakubczak niosła prawdę – prostą, melodyjną, przejmującą.

Redakcja poleca

Była gwiazdą wielkiego hitu PRL. Lekarze dawali jej cztery miesiące życia

Grażyna Barszczewska w PRL była wielką gwiazdą. Posądzano ją o łamanie serc

Tak zaczynała ikona PRL. Piec chlebowy zamiast mikrofonu

Szczyt kariery przyszedł w 1960 roku, gdy czytelnicy Expressu Wieczornego okrzyknęli "Gdy mi Ciebie zabraknie" najpopularniejszym polskim utworem powojennym. Rok później artystka nagrała swoją jedyną płytę – "1000 taktów z Ludmiłą Jakubczak". Znalazły się na niej wszystkie jej najważniejsze piosenki, m.in. "Szeptem", "Do widzenia Teddy" i wspomniane "Alabama" oraz "Gdy mi Ciebie zabraknie". To był materiał na wielką karierę.

Pogodne lata [PODCAST]

Krakowskie anioły. Pogodne lata #07

0:00

Ale ta została brutalnie przerwana. 5 listopada 1961 roku, wracając z nagrania programu telewizyjnego "Muzyka lekka, łatwa i przyjemna", Ludmiła zginęła w wypadku samochodowym. Za kierownicą siedział jej mąż, kompozytor Jerzy Abratowski – ten sam, który stworzył wiele melodii dla niej i który nigdy nie pogodził się z jej śmiercią. Jechać miała z nimi także Irena Santor. Mężczyzna do końca życia nosił w sobie to brzemię. Zginął tragicznie niemal trzy dekady później w Los Angeles, przypadkowo zastrzelony podczas napadu na bank.

Kliknij tutaj i słuchaj naszego radia na żywo bez żadnych opłat na RadioPogoda.pl!