Rośnie nawet pod śniegiem. Zbierzesz go po pierwszych przymrozkach
Odkryj tajemnicę grzyba, który budzi się do życia, gdy większość kończą zbiory. Mróz to zazwyczaj znak, by odłożyć koszyk, ale ten wyjątkowy grzyb nie boi się chłodów i czeka na ciebie nawet pod śniegiem. Sprawdź, dlaczego warto założyć cieplejszą kurtkę i jeszcze raz wybrać się na leśny spacer.
- Wodnicha późna rośnie po przymrozkach, nawet pod śniegiem.
- Kapelusz wodnichy późnej jest śluzowaty, zmienia kształt.
- Sezon na wodnichę trwa wyjątkowo długo.
Większość grzybiarzy uważa, że wraz z nadejściem pierwszych przymrozków sezon dobiega końca. Tymczasem polskie lasy skrywają gatunek, który uwielbia niskie temperatury i potrafi zaskoczyć swoją obecnością nawet zimą. Wodnicha późna (Hygrophorus hypothejus) to prawdziwy "zimowy grzyb". Nie tylko wydłuża okres zbiorów, ale jest też ceniony za swoje walory smakowe. Warto go poznać, by nie przegapić okazji na smakowity dodatek do potraw.
Rozwiąż quiz. Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem…
Quiz: Quiz. Borowik czy szatan? Wprawny grzybiarz zgarnie 100 proc. punktów!
Czym wyróżnia się wodnicha późna? Tak ją rozpoznasz
Nasz "zimowy grzyb" ma wyjątkowy wygląd. Kapelusz wodnichy późnej, osiągający średnicę od 1 do 8 cm, jest śluzowaty i wilgotny, co nadaje mu charakterystyczny, delikatny połysk. Barwa kapelusza jest zmienna – od oliwkowobrązowej do żółtobrązowej – i zależy od warunków pogodowych oraz wieku grzyba. Kształt zmienia się z dzwonkowato wypukłego u młodych egzemplarzy na płaski, a czasem nawet wgłębiony u starszych owocników.
Rzadkie blaszki to kolejna cecha charakterystyczna. U młodych wodnich są białe, ale z czasem nabierają żółtopomarańczowego odcienia. Trzon, który w młodości jest pełny, z wiekiem staje się pusty i ma równą grubość. Wyróżnia go również śluzowaty pierścień, który niestety z czasem zanika. Wodnicha późna to grzyb, który jest znany też pod nazwami takimi jak wodnicha jasnożółta, wodnicha złota czy oślaz jasnożółty.
Wodnicha późna. Gdzie i kiedy jej szukać?
Sezon na ten gatunek zaczyna się po pierwszych przymrozkach. Wodnicha najliczniej występuje w lasach iglastych, szczególnie w sosnowych młodnikach. Jest to związane z faktem, że oślaz jasnożółty tworzy mikoryzę z sosnami, wspierając tym samym ich wzrost. Czasem można go spotkać również w lasach liściastych lub na śródleśnych polanach, choć jest to rzadsze zjawisko.
Sezon zbiorów wodnichy późnej jest wyjątkowo długi. Zaczyna się po pierwszych przymrozkach i może trwać nawet do lutego, pod warunkiem, że zima okaże się łagodna. Wodnicha późna to prawdziwy twardziel – niskie temperatury jej nie szkodzą, a owocniki można znaleźć nawet schowane pod cienką warstwą śniegu. Warto o tym pamiętać, ponieważ fakt, że grzyb ten często pojawia się w chłodzie, ma dodatkową zaletę: rzadziej bywa robaczywy.
Czy wodnicha późna jest jadalna? Ma trującego "bliźniaka"
Wodnicha późna jest grzybem jadalnym i co więcej – bardzo smacznym. Ma delikatny, orzechowy smak, a po usmażeniu zyskuje przyjemny aromat. Może i nie dorównuje królowi borowikowi czy rydzom, ale świetnie sprawdza się w kuchni jako składnik sosów, marynat, jajecznicy czy farszów, także tych do świątecznych dań.
Wielu ekspertów poleca "zimowego grzyba" nawet początkującym, ponieważ bardzo trudno pomylić go z gatunkami trującymi. Jest jednak jeden wyjątek, na który musisz uważać: trująca lejkówka zimowa. Aby jej uniknąć, zapamiętaj podstawową różnicę: lejkówka zimowa nie ma śluzowatej powłoczki na kapeluszu, który zamiast tego jest pokryty delikatnymi włoskami. Zawsze zachowuj ostrożność, a w razie najmniejszych wątpliwości zrezygnuj ze zbioru, aby zadbać o swoje bezpieczeństwo.
Zamiast odkładać kosz na dno szafy, wykorzystaj wyjątkową okazję. Wodnicha późna to smaczny i cenny gatunek, który udowadnia, że sezon grzybowy trwa dłużej, niż myślisz.
Kliknij tutaj i słuchaj naszego radia na żywo bez żadnych opłat na RadioPogoda.pl!