Film z 1975 roku idealnie odwzorował XIX wiek. Tyszkiewicz i Zelnik w rolach głównych

• Film "Jej powrót" powstał w latach 70.
• To adaptacja powieści Josepha Conrada.
• Zamiast Londynu widzowie mogą oglądać XIX-wieczny Kraków.

W polskiej kulturze, a dokładnie w historii kina, istnieje wiele filmów, o których współcześnie mówi się mało, a niekiedy wcale. Właśnie dlatego warto przypomnieć sobie pozycje filmowe, które kiedyś zatrzymywały uwagę widzów. Ponadto ich twórcy obsadzali w głównych rolach prawdziwe gwiazdy, które przeszły do legendy rodzimej kinematografii.

Rozwiąż quiz. Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem...

Film z 1975 roku zainspirowało dzieło Conrada

W filmie "Jej powrót", który wyreżyserował Witold Orzechowski zagrała Beata Tyszkiewicz (Emma) oraz Jerzy Zelnik (Edward, mąż Emmy). Oprócz tej gwiazdorskiej pary w produkcji wystąpili też Maria Wachowiak, Leon Niemczyk czy Andrzej Popiel. 

Jest to adaptacja opowiadania pod tytułem "Powrót" autorstwa Josepha Conrada, które znalazło się w tomie "Opowieści niepokojące". Conrad był autorem polskiego pochodzenia. Choć w 1974 roku opuścił kraj i uważa się go za jednego "z największych stylistów w całej angielskiej literaturze", do końca miał mówić z polskim akcentem.

Redakcja poleca

Książka z 1955 roku to jedna z najlepszych wszech czasów, ale film to arcydzieło

Film z 1966 roku to komedia historyczna z PRL. Tyszkiewicz i Holoubek w rolach głównych

"Mówił po angielsku z silnym obcym akcentem, jak gdyby smakował słowa w ustach przed ich wymówieniem, ale mówił znakomicie, choć zawsze na sposób cudzoziemski" - oposywała go arystokratka Ottoline Morrell.

O czym jest film "Jej powrót"?

Oryginalnie opowiadanie Conrada rozgrywa się w XIX-wiecznym Londynie. Reżyser filmu o tym samym tytule przeniósł jednak akcję z Wielkiej Brytanii końca XIX wieku do międzywojennego Krakowa. 

Młody, zapracowany przemysłowiec przeżywa szok, kiedy dowiaduje się o odejściu swej pięknej żony. Kolejny wstrząs przychodzi jeszcze tego samego dnia. Wiarołomna małżonka niespodziewanie wraca. Nie stara się ani przeprosić męża, ani wyjaśnić mu cokolwiek. W zamian za to obwieszcza, że nim gardzi, nienawidzi jego stylu życia i że od tej pory będzie z nim tylko "pro forma". Młody przedsiębiorca pod wpływem postępku żony postanawia zrewidować swoje dotychczasowe życie. Wnioski z jego przemyśleń nie są budujące... - podaje Film Polski.

Warto też wspomnieć, że ta produkcja była pierwszą w polskiej kinematografii adaptację utworu Josepha Conrada. Krytycy poza grą aktorską czy analizą psychologiczną zwracają uwagę na scenografię. Klimat epoki został oddany wjątkowo dobrze.

Redakcja poleca

Ta książka była wybitna, ale film to dopiero arcydzieło. Kiedy Scorsese go zobaczył, nie krył zdziwienia

Film z 1963 roku doskonale udokumentował PRL. Tyszkiewicz i Mikulski w głównych rolach

Cudowne pałacowe wnętrza, boazerie, żyrandole, stylowe meble i stroje, w których kobiety są piękne do nieprzyzwoitości; pastelowe pejzaże, miękkie jakby z pogranicza snu i realności", nad którymi rozpływali się krytycy, mogą robić wrażenie także i dziś - czytamy w serwisie branżowym.

Źródła: RadioPogoda.pl, Film Polski, Teleman.pl, "Życie Conrada-Korzeniowskiego"