Jonasz Kofta – autor piosenek, które znasz - Radio Pogoda - słuchaj radia
Strona główna » Jonasz Kofta – autor piosenek, które znasz

Jonasz Kofta – autor piosenek, które znasz

,

Jonasz Kofta urodził się 78 lat temu. Dowiedz się więcej o wybitnym poecie, którego utwory zamienione na piosenki śpiewała cała Polska.

78 lat temu urodził się Jonasz Kofta – artysta, poeta, satyryk i autor testów wielu piosenek. Był stawiany w jednym rzędzie z Agnieszką Osiecką, Jeremim Przyborą czy Wojciechem Młynarskim.

Jonasz Kofta przyszedł na świat 28 listopada 1942 roku w Mizoczu na Wołyniu. Jego prawdziwe imię to Janusz. Przyjął pseudonim artystyczny „Jonasz”, żeby podkreślić swoje żydowskie pochodzenie, a umocnił się w tym po antysemickiej nagonce w 1968 roku. Wówczas miał powiedzieć, że „będzie się nazywał Jonasz, dopóki w Polsce będzie antysemityzm”. Jego rodzinie w latach 40. ubiegłego wieku udało się uniknąć pogromu a także aresztowania przez nazistów. Po wojnie rodzina Koftów wielokrotnie się przeprowadzała. Jonasz liceum ukończył w Poznaniu, a potem przeprowadził się do Warszawy, gdzie studiował na Wydziale Malarstwa warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych.

„Hybrydy” Jonasza Kofty

Na studiach razem z Adamem Kreczmarem, Janem Pietrzakiem, Janem Tadeuszem Stanisławskim, Stefanem Friedmanem i Wojciechem Młynarskim Jonasz Kofta założył kabaret Centralnego Klubu Studentów Warszawy „Hybrydy” – potem przekształcony w Kabaret Autorów „Pod Egidą”. Współpracował z Programem III Polskiego Radia, dla którego m.in. wspólnie ze Stefanem Friedmanem współtworzył kultowe „Dialogi na cztery nogi” i „Fachowców”. Tworzył też wiersze, teksty satyryczne i teksty piosenek drukowane w tygodniku „Szpilki”.

Jonasz Kofta był znany z niechęci do zrywania się rano z łóżka. Dlatego też zawsze podkreślał, że piosenka „Radość o poranku”, której pierwsze słowa brzmią „Jak dobrze wstać skoro świt…” jest z jego strony żartem. Narzekał też, że piosenkę nadają w radiu wcześnie rano i nie może jej posłuchać.

„Śpiewać każdy może” – historia jednej piosenki

Jednym z jego najbardziej znanych tekstów jest „Śpiewać każdy może”, wyśpiewany przez Jerzego Stuhra podczas festiwalu w Opolu w 1977 roku, który zrobił prawdziwą furorę. Jerzy Stuhr wspominał po latach, jak wyglądały narodziny tej piosenki:

„Siedzieliśmy z Koftą w hotelu Opole. Druga w nocy, Syrewicz [kompozytor, red.] coś brzdąkał na fortepianie. Mówię do Jonasza, że jutro muszę coś na końcu zapowiedzieć, że fajnie chcę zakończyć, a on wziął serwetkę ze stołu, mówi „chwileczkę”. No i za chwilę już wyliśmy „Śpiewać każdy może” do fortepianu w hotelu Opolu. Na drugi dzień wyłem to też w amfiteatrze i chcieli mi za to grand prix dać” – wspominał Jerzy Stuhr podczas Festiwalu Książki w 2018 roku.

Jonasz Kofta odszedł niespodziewanie 19 kwietnia 1988 roku w Warszawie. Zmarł z powodu powikłań po zakrztuszeniu się posiłkiem. Spoczywa na warszawskich Powązkach.

Piosenki, do których słowa napisał Jonasz Kofta:

  • „A + B” (muz. Jan Tadeusz Stanisławski);
  • „Ballada o pustych ramach” (zespół „Ślady”);
  • „Ech, wy ludzie, co żyć potraficie” (zespół „Ślady”);
  • „Chcę z tobą być” (muz. Janusz Strobel);
  • „Cztery ściany świata” (zespół „Ślady”);
  • „Czas nie przyszedł” (muz. Janusz Strobel);
  • „Czasami pech się uśmiecha” (muz. Antoni Kopff);
  • „Czekamy na wyrok” (muz. Antoni Kopff);
  • „Cztery ściany świata” (muz. Czesław Niemen);
  • „Deszcz na jeziorach” (muz. Marek Grechuta);
  • „Do łezki łezka” (muz. Andrzej Korzyński);
  • „Dobry sen” (muz. Piotr Senkowski);
  • „Epitafium dla Mahalii Jackson” (muz. Stanisław Sojka);
  • „Gwóźdź” (zespół „Ślady”);
  • „Idąc” (muz. Jarosław Kukulski);
  • „Jeden świat” (muz. Janusz Koman);
  • „Jej portret” (muz. Włodzimierz Nahorny);
  • „Jestem zmęczony” (zespół „Ślady”);
  • „Kantyczka Franka” (zespół „Ślady”);
  • „Kiedy się dziwić przestanę” (muz. Czesław Niemen);
  • „Kochać znaczy żyć” (muz. Barbara Bajer);
  • „Kochajcie starszych panów” (muz. Leszek Bogdanowicz);
  • „Księżyc w nowiu” (muz. Janusz Strobel);
  • „Kwiat jednej nocy” (muz. Juliusz Loranc);
  • „Menuet dla króla Stasia” (muz. Jerzy Andrzej Marek);
  • „Nie oślepiaj” (muz. Andrzej Zieliński);
  • „Nieobecni” (muz. Janusz Strobel);
  • „Pamiętajcie o ogrodach” (muz. Jan Pietrzak);
  • „Piosenka o pośpiechu” (muz. Janusz Strobel);
  • „Popołudnie”;
  • „Radość o poranku” (muz. Juliusz Loranc);
  • „Samba przed rozstaniem” (muz. B. Powell);
  • „Song o ciszy” (muz. Andrzej Zarycki);
  • „Song o wyczekiwaniu” (muz. Czesław Majewski);
  • „Sposób na czekanie” (muz. Marian Zimiński);
  • „Szary poemat”;
  • „Śpiewać każdy może”;
  • „Śpiew ocalenia” (muz. Włodzimierz Korcz);
  • „Tak będzie lepiej” (zespół „Ślady”);
  • „Taką cię wymyśliłem”;
  • „Tango z różą w zębach” (muz. Włodzimierz Nahorny);
  • „To ziemia” (muz. Juliusz Loranc);
  • „Trzeba marzyć” (muz. Janusz Strobel);
  • „W młodości sadźcie drzewa” (muz. Janusz Kruk);
  • „Wakacje z blondynką” (muz. Juliusz Loranc);
  • „Wiersz dla malarza Dudy Gracza” (muz. Mirosław Czyżykiewicz);
  • „Wiersz dla malarza Dudy Gracza” (zespół „Ślady”);
  • „Wołanie Eurydyki” (muz. Jerzy Satanowski);
  • „Wszystko za wszystko” (muz. Antoni Kopff);
  • „Zapatrzony” (muz. Janusz Strobel);
  • „Zawołałam za późno” (muz. Janusz Strobel);
  • „Z tobą chcę oglądać świat” (muz. Zbigniew Wodecki);
  • „Ździebełko ciepełka” (muz. Janusz Strobel).

Najpopularniejsze

Zobacz więcej >