Lidka z "Czterech pancernych" musiała sporo odkręcić. "Bywało strasznie"
Historia miłosna Małgorzaty Niemirskiej i Marka Walczewskiego, która rozpoczęła się na planie Teatru "Kobra", mogłaby przyćmić niektóre hollywoodzkie arcydzieła. Artyści poznali się na początku 1974 roku, a już w grudniu stanęli na ślubnym kobiercu. "Na początku Marek mnie rozśmieszał. [...] Miał we mnie dobrego odbiorcę, to puszczał wodze fantazji" – opowiadała swego czasu Lidka z "Czterech pancernych".
- Historia miłosna Małgorzaty Niemirskiej i Marka Walczewskiego jest pełna zaskakujących zwrotów wydarzeń.
- Lidka z "Czterech pancernych" stała się ikoną PRL, dzięki czemu zdobyła uznanie publiczności i krytyków.
- Występowała w Teatrze Dramatycznym, ale też brała udział w wielu produkcjach kinowych.
Małgorzata Niemirska przyszła na świat 16 czerwca 1947 roku w Warszawie. Dziś Lidka z "Czterech pancernych i psa" świętuje swoje 79. urodziny. Karierę aktorską rozpoczęła w 1964 roku, pięć lat przed ukończeniem Wydziału Aktorskiego PWST w Warszawie. Zagrała wówczas u boku Zbigniewa Cybulskiego, Stanisława Tyma i Krystyny Konarskiej w czarno-białym melodramacie "Pingwin". Epizodyczna rólka okazała się przepustką do świata kina. Wkrótce artystka stała się jedną z największych gwiazd w okresie PRL.
Rozwiąż quiz o największych pięknościach polskiego kina. Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem...
Quiz: Quiz. Największe piękności polskiego kina. Mistrz odgadnie 16/20!
Lidka z "Czterech pancernych". Jak Małgorzata Niemirska stała się gwiazdą?
Jeszcze jako 16-latka została zaangażowana do kultowego serialu "Czterej pancerni i pies". Angaż prędko okazał się strzałem w dziesiątkę. Małgorzata Niemirska oczarowała ogólnopolską publikę i prędko zyskała uznanie krytyków. "Byłam jeszcze młoda, kiedy producenci serialu wędrowali od szkoły do szkoły, szukając kandydatki do roli Lidki" – opowiadała w wywiadzie dla "Rzeczpospolitej".
Potem ta młodzieńcza przygoda zmieniła się w epopeję, trwała siedem lat. Jeździłam na plan zdjęciowy przez całe studia w PWST i jeszcze pierwszy rok grania w teatrze. Siedem lat młodości w tych samych butach, furażerce, mundurze – to się mogło znudzić. Do tego wyjazdy na poligony, wcale nie było łatwo. Nie miałam życia. Potem przyszły długie lata zmagania się z wizerunkiem Lidki. Teraz czuję sentyment do tej postaci, ale wtedy bywało strasznie – dodała dla cytowanego źródła.
Większość artystycznego życia Małgorzata Niemirska spędziła w Teatrze Dramatycznym w Warszawie. Królowała nie tylko na deskach teatralnych, ale i na szklanym bądź kinowym ekranie. Zagrała między innymi w filmach "Wycieczka w nieznane" (1967 r.), "Szerokiej drogi, kochanie" (1971 r.), "Młode wilki" (1995 r.), a także w serialach z początku lat 2000. – "Samo życie" i "Złotopolscy".
Tak ikona PRL poznała drugiego męża
Również życie prywatne Małgorzaty Niemirskiej jest gotowym scenariuszem na film. Jej pierwszym mężem był aktor i reżyser Andrzej Makowiecki, jednak miłość swojego życia poznała na planie telewizyjnego Teatru "Kobra". To właśnie podczas pracy nad trzyodcinkowym spektaklem "Desperaci" poznała swojego drugiego męża Marka Walczewskiego.
Między nimi prędko zaiskrzyło, o czym gwiazda opowiadała w 2009 roku dla "Gazety Wyborczej": "Na początku Marek mnie rozśmieszał. W trakcie prób często rysował różne śmieszne historyjki na odwrotach tekstów, a że miał we mnie dobrego odbiorcę, to puszczał wodze fantazji". Artyści poznali się w styczniu, w marcu byli już parą, a w grudniu wzięli ślub.
W międzyczasie przeszli... przez dwa rozwody. Jak się okazało, aktor był w tamtym czasie mężem Anny Polony. "Oczywiście, on był w związku, ja byłam w związku – mieliśmy za sobą studenckie małżeństwa [...] Ale Marek nie sprawiał wrażenia osoby zajętej. Wyjechał przecież z Krakowa, a w Warszawie prowadził tryb życia niewskazujący na to, że jest żonaty" – dodała w cytowanym wywiadzie.
Marek Walczewski, znany z "Doliny Issy", "Śmierć prezydenta" czy też "Vabank II, czyli ripost" zmarł 26 maja 2009 roku w Warszawie.
Źródła: RadioPogoda.pl, Rp.pl, Kultura.gazeta.pl, Encyklopediateatru.pl