Adam Woronowicz - czy jako dziecko był łobuzem? [PODCAST]

Dowiedz się, za co Adam Woronowicz dostał nagrodę w liceum i jak radził sobie z nauką. Posłuchaj rozmowy o dzieciństwie popularnego aktora z Anną Stachowską w Radiu Pogoda. Ostatnie lata to dla niego pasmo sukcesów i świetnych ról. Trudno jest wymienić wszystkie kreacje aktorskie, które stworzył i za które był wielokrotnie nagradzany. "Mayday", "Drogówka", "Diagnoza", "Skazana", Pakt", "Kod genetyczny" „Teściowie” czy „The Office” - to tylko niektóre z nich. Na swoim koncie ma również świetną rolą księdza Popiełuszki w filmie "Popiełuszko. Wolność jest w nas", Hermanna von Kraussa w filmie "Kamerdyner" czy weterynarza Lucjana Staniaka w "Czerwonym pająku". W kinach pojawił się nowy film, „Ślub doskonały” z błyskotliwymi dialogami i humorem w doborowej obsadzie w reż. Nicka Morana, gdzie wcielił się w postać Pana Młodego; Przeczytaj fragment wywiadu: Jednak z tymi przykładami i przekazywaniem wiedzy jest różnie. Młody człowiek patrzy na tego profesora, nauczyciela i można dużo gadać, ale tak na dobrą sprawę, ważniejsza jest obserwacja. Dużo się uczyliśmy, chodząc do teatru, oglądając, w czym dany profesor gra i jak to robi. To, co działo się w teatrze po 50. i 60. roku to zamierzchła epoka i nie ma co do tego wracać. W każdym razie doświadczenie, które gdzieś tam przy pracy ze starymi aktorami nabył, próbował w taki nienachalny i bardzo delikatny sposób nam przekazać. Jednak z tymi przykładami i przekazywaniem wiedzy jest różnie. Młody człowiek patrzy na tego profesora, nauczyciela i można dużo gadać, ale tak na dobrą sprawę, ważniejsza jest obserwacja. Dużo się uczyliśmy, chodząc do teatru, oglądając, w czym dany profesor gra i jak to robi. To był bardzo ciekawy etap. Takiej bryndzy w dosłownym tym słowa znaczeniu, bo była naprawdę duża bieda i nie mieliśmy pieniędzy nawet na jedzenie, więc mieszkało się w akademikach. Okres, kiedy się uczyłem, był specyficzny. Początek lat 90. , totalna bryndza na zewnątrz, w centrum szczęki, przy Pałacu Kultury i Nauki karuzela, tam Stadion 10-lecia, no taki trochę Ułan Bator. W tych szczękach przy Pałacu Kultury i Nauki , na tym Stadionie 10-lecia powstawały fortuny. To był bardzo ciekawy etap. Takiej bryndzy w dosłownym tym słowa znaczeniu, bo była naprawdę duża bieda i nie mieliśmy pieniędzy nawet na jedzenie, więc mieszkało się w akademikach. Przede wszystkim był to fantastyczny czas nauki. W miarę się jakoś uczyłem w liceum, ale najbardziej mi zapadła w pamięć nagroda, którą dostałem za wypożyczenie największej ilości książek. Nawet zaprzyjaźniłem się z panią, która wtedy pracowała w bibliotece. Wracam do tego z takim dużym jakimś rozrzewnieniem, bo po tym nawet nie dostawałem świadectw z czerwonym paskiem. W miarę się jakoś uczyłem w liceum, ale najbardziej mi zapadła w pamięć nagroda, którą dostałem za wypożyczenie największej ilości książek. Nawet zaprzyjaźniłem się z panią, która wtedy pracowała w bibliotece. Z tym czytaniem to też było różnie, no bo wiadomo, że nie czytałem od deski do deski, tylko szukałem pewnych interesujących tematów. Byłem częstym gościem w bibliotece, a książki mam do dnia dzisiejszego, co jest nawet dość upiorną rzeczą dla mojej rodziny, bo są one właściwie wszędzie. Mam nadzieję, że kiedyś zapracuje na pomieszczenie, które nazwę biblioteką. Szkolne wyzwania gwiazdora filmu „Ślub doskonały” Te różne wyprawy i zabawy nie szły w parze z moją nauką w szkole podstawowej. Myślę, że musiałem do tej nauki dojrzeć. Załamka ze strony mojej mamy była dość poważna, bo jak doskonale wiesz, wywiadówki wyglądały w ten sposób, że panie wychowawczynie omawiały wszystkich po kolei, a tych najgorszych zostawiały sobie na sam koniec. Z racji mojego nazwiska i litery “W”, ja też byłem odczytywany na końcu, więc mama musiała wysłuchiwać najpierw tych dobrych uczniów, a potem tych z którymi jest dość duży problem. Nie chodziło tylko o jakieś sprawy związane z wychowaniem, ale także z nauką. Mój tata na wywiadówki nie chodził, wysyłał mamę, która wracała stamtąd totalnie załamana. Któregoś razu wiedząc, że nie będzie dobrze i czekają nas tzw. “dni milczenia”, postanowiłem powiedzieć mamie, że kiedyś będzie ze mnie dumna. Nie wiem, co mnie popchnęło do tych słów, ale fakt jest taki, że to się wydarzyło i nie jestem pewny, czy do tego wracaliśmy. Teraz mama często podkreśla, że summa summarum ta historia skończyła się happy endem. Któregoś razu wiedząc, że nie będzie dobrze i czekają nas tzw. “dni milczenia”, postanowiłem powiedzieć mamie, że kiedyś będzie ze mnie dumna. Całego wywiadu z Adamem Woronowiczem możesz posłuchać tutaj: https://radiopogoda.pl/widget/iframe/41681 Zobacz też: Janusz Gajos i jego najlepsze role

Choruje na to 10 milionów Polaków. Niewielu wie, że to mit

Pamiętasz tych agentów PRL? Jeśli widziałeś te seriale, 12/20 to mus [QUIZ]

Tworzyła telenowele wedle absurdalnych zasad. "Obce naszej kulturze"

63 lata temu ten hit poruszył całe Opole. Tak narodził się "Czarny Anioł polskiej piosenki"

Tego nie przywoź z wakacji, bo zatrzymają cię na lotnisku

Moda w PRL. Jeśli nosiłeś relaksy 18/20 to mus [QUIZ]

Jak myć truskawki? Ekspertka grzmi. "Głupia moda"

Ma 21 lat i imponujące sukcesy. Tym zachwycił świat

Wybrali "najlepszą książkę stulecia". Każdy Polak powinien ją przeczytać

To imię było hitem PRL. Dziś Polacy o nim zapomnieli

"Ranczo" i ostatnia scena Franciszka Pieczki. Wzruszający przekaz trzeba pamiętać

Hit lat 70. był obowiązkowym punktem wesel PRL. "To jednak smutna piosenka"

Lato w PRL. Jeśli jeździłeś do Chałup, musisz zdobyć 15/20 [QUIZ]

Grażyna Szapołowska uderza w NFZ. "To jest skandaliczne"

Leszek Lichota ujawnia: "Poszedłem na studia, aby..."

Na ten film czeka cała Polska. "Będzie wspaniałym widowiskiem"