Aktorska legenda, dziś kończyłaby 101 lat. Wielu Polaków nie pamięta jej nazwiska

• Aleksandra Śląska to ikona polskiego kina i teatru. Jest znana ze swojej roli w serialu "Królowa Bona", gdzie jej kreacja Bony Sforzy d’Aragona została uznana za aktorski majstersztyk.
• Podczas swojej kariery, Śląska zagrała w wielu pamiętnych produkcjach jak "Ostatni etap", "Pasażerka". Była też gwiazdą Teatru Ateneum w Warszawie przez ponad trzy dekady.
• 4 listopada 1925 roku urodziła się w Katowicach. Przyjęła pseudonim "Śląska" z uwagi na swoje pochodzenie. Wiadomo, kto ją do tego namówił. 

Aleksandra Śląska była bezdyskusyjnie jedną z najwybitniejszych postaci w historii polskiego kina i teatru. W środowisku uchodziła za perfekcjonistkę, współpracowała z reżyserskimi legednami, a przede wszystkim wyróżniała się posągową urodą, niezwykłym kunsztem dramatycznym i niemałą charyzmą sceniczną. Nic zatem dziwnego, że powszechnie nazywa się ją ikoną powojennego filmu i scen teatralnych okresu PRL.

Rozwiąż quiz o największych pięknościach polskiego kina. Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem...

Quiz: Quiz. Największe piękności polskiego kina. Mistrz odgadnie 16/20!

1/20 Ta piękność znana z roli Królowej Lalek w "Akademii pana Kleksa" to

Irena Karel

Barbara Baranowska

Elżbieta Czyżewska

Dalej

Najważniejsze filmy z udziałem Aleksandry Śląskiej

Aleksandra Śląska zapisała się w pamięci Polaków jako utalentowana i charakterystyczna aktorka. Ogólnopolską rozpoznawalność zyskała za sprawą swojego udziału w serialu telewizyjnym "Królowa Bona". Janusz Majewski zaproponował 55-letniej wówczas gwieździe propozycję nie do odrzucenia. Miała wykreować władczynię – od jej młodości do starości. Współcześnie jej kreacja królowej Bony Sforzy d’Aragona, żony Zygmunta I Starego, uznawana jest za aktorski majstersztyk.

Aleksandra Śląska zagrała również w produkcjach, takich jak:

• "Ostatni etap",
• "Młodość Chopina",
• "Pasażerka",
• "Bolesław Śmiały",
• "Epitafium dla Barbary Radziwiłłówny",
• "Wielka miłość Balzaka",
• "Wiśnie".

Choć widzowie uwielbiali oglądać Aleksandrę Śląską na wielkim ekranie, jej prawdziwą miłością był teatr. Przez ponad 3 dekady była gwiazdą Teatru Ateneum w Warszawie, gdzie, z małą przerwą, występowała od 1956 roku. W poprzednich latach grywała w stołecznym Teatrze Współczesnym i Teatrze Miejskim im. Juliusza Słowackiego w Krakowie.

fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe / Archiwum Fotograficzne Edwarda Hartwiga / Najważniejsze role Aleksandry Śląskiej

Kim była Aleksandra Śląska?

Aleksandra Śląska urodziła się 4 listopada 1925 w Katowicach. Rozpoczęła karierę w połowie lat 40. XX w., gdy przeprowadziła się do Krakowa. To właśnie tam, w 1946 roku, zaczęła szkolić się pod okiem ekspertów. Jeszcze przed ukończeniem tamtejszej PWSA, uczęszczała na zajęcia przy Teatrze im. Juliusza Słowackiego.

fot. Wikimedia / Domena publiczna / Tak wyglądała Aleksandra Śląska w młodości. Na zdjęciu razem z przyrodnią siostrą Bożeną Jewasińską oraz bratem Olgierdem

Nie ulega wątpliwości, że na przestrzeni 43 lat solidne ugruntowała swoją wysoką pozycję w środowisku aktorskim. W 1972 roku zdobyła "Złoty Ekran" za kreacje aktorskie za role w spektaklach teatru TV, "Hedda Gabler" i "Sława i chwała.

Rok później otrzymała posadę w warszawskiej PWST, gdzie uczyła do 1989 roku.

Redakcja poleca

90 lat później to nadal arcydzieło. Polka nie dostała Nobla, ale to pisali na świecie

Stracił szansę na 2. Oscara. Tę rolę odrzuciła ikona amerykańskiego kina

Książka z 1937 roku na liście najbardziej zagrożonych. Dostał Nobla i Pulitzera

Aleksandra Śląska zmarła niespełna miesiąc przed swoimi urodzinami, 18 września 1989 roku w Warszawie. W chwili śmierci miała 63 lata. Jej ciało spoczęło w kwaterze 339 na Cmentarzu Powązkowskim.

Dlaczego pseudonim "Śląska"? Tajemnica nazwiska

Naprawdę nazywała się Aleksandra Wąsik, dopiero za namową Wiesława Góreckiego przyjęła pseudonim "Śląska". Nazywano ją tak, ponieważ jako jedyna w szkole pochodziła wtedy ze Śląska.

Źródło: RadioPogoda.pl, Filmpolski.pl, Encyklopediateatru.pl