Andrzej Zaorski nie żyje
Andrzej Zaorski - aktor, satyryk, twórca radiowy, telewizyjny i kabaretowy - zmarł w niedzielę w wieku 79 lat. Był współtwórcą słuchowisk i wielu programów telewizyjnych, między innymi popularnego w latach 90. "Polskiego zoo".
Andrzej Zaorski urodził się w 17 grudnia 1942 r. w Piaskach. Mimo to w jego oficjalnych dokumentach figurowała data 7 stycznia 1943 r., co Zaorski uznawał za błąd urzędnika.
Rodzina artystyczna
Andrzej Zaorski był starszym bratem reżysera Janusza Zaorskiego – grał w jego filmach, takich jak "Zez", "Baryton", "Piłkarski poker" czy "Panny i wdowy". Był synem Tadeusza Zaorskiego – w latach 1957-68 wiceministra kultury odpowiedzialnego za kinematografię.
"60 minut na godzinę" i nie tylko
W 1964 roku ukończył studia na Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie a na scenie zadebiutował 31 stycznia 1965 roku, w warszawskim teatrze Współczesnym. Później występował w Teatrach Ateneum, Narodowym, Powszechnym, Na Targówku i teatrze Kwadrat, w kabaretach "U Lopka", "Pod Egidą", "Tu 60-tka" i "Kaczuch Show". W latach siedemdziesiątych uczestniczył w produkcjach cyklicznych programów telewizyjnych (m.in. "Gallux Show", "Studio Gama") oraz radiowych (współtworzył między innymi kultową audycję "60 minut na godzinę"). W 1991 r. otrzymał nagrodę Wiktora (dla osobowości telewizyjnej).
W latach 1991–1993 Andrzej Zaorski współtworzył telewizyjny cykl "Polskie zoo" - jeden z najpopularniejszych programów rozrywkowych w polskiej telewizji. Występował także w powieści radiowej "W Jezioranach".
W 2004 roku przebył udar mózgu, co spowodowało paraliż i znaczne ograniczenie zdolności wysławiania się. Proces wychodzenia z choroby opisał w opublikowanej w 2006 roku powieści "Ręka, noga, mózg na ścianie".
W 2006 roku został laureatem prestiżowej nagrody Złoty Mikrofon, przyznawanej osobowościom radiowym, których praca przyczynia się do utrzymania wysokiego poziomu, rozwoju i popularyzacji radia publicznego. W 2021 roku „za wybitne zasługi w pracy artystycznej i twórczej” i za „działalność na rzecz przemian demokratycznych w Polsce” otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.
Zobacz też:
-
Krzysztof Kiersznowski nie żyje