Niesamowite zjawisko. Na tym polega "wielkanocne bziukanie"

• "Radio Pogoda na straży" mówi o wyzwaniach, z którymi strażacy mierzą się na co dzień.
• Wiemy, ile litrów wody pomieści wóz strażacki.
• "Wielkanocne bziukanie" jako dziedzictwo kulturowe UNESCO.

Monika Tarka w ramach programu świątecznego "Radio Pogoda na straży" sprawdziła, jak wygląda codzienność "bohaterów codzienności", którzy zawodowo walczą z ogniem. Prezenterka Radia Pogoda z racji śmigusa-dyngusa postanowiła zgłębić tajniki pracy strażaka. W tym celu osobiście udała się do CEiHWSP na warszawskiej Pradze, gdzie przeprowadziła wywiad z aspirantem sztabowym w stanie spoczynku i przewodnikiem muzeum Arkadiuszem Ogrodowskim, a także z kapitanem straży pożarnej Tomaszem Banaczkowskim.

Zapraszamy do wysłuchania całej audycji:

Wielkanoc w Radiu Pogoda, 2025

Radio Pogoda na straży!

0:00

Centrum Edukacji i Historii Warszawskiej Straży Pożarnej z 147-letnią historią

"Znajdujemy się w Centrum Edukacji i Historii Warszawskiej Straży Pożarnej. Jest to miejsce o tyle wyjątkowe, że łączy historię tej najstarszej zawodowej formacji pożarniczej, jaka powstała na naszych terenach, ze współczesnością" – tłumaczą eksperci dla Radia Pogoda. Instytucja jest zlokalizowana przy ul. Marcinkowskiego 2 i mieści się w murach zabytkowego budynku, który został wybudowany na potrzeby Warszawskiej Straży Ogniowej w 1878 roku. Warto nadmienić, że mowa o najstarszej formacji w Polsce.

Jak niegdyś wyglądało życie strażaków? W latach 70. XIX w. służba trwała nieustannie. "Służba trwała całą dobę, codziennie, nie wyłączając niedzieli i świąt, a przepustki były rzadkością. »Do ognia, z drogi, do ognia«. Taki sygnał wygrywany na trąbce obwieszczał mieszkańcom Warszawy, że Straż Ogniowa spieszy na ratunek, bo jak wówczas pisano, straż zjawiała się do pożaru z szatańską szybkością" – słyszymy w komunikacie CEiHWSP.

W świątecznej audycji "Radio Pogoda na straży" poznajemy również odpowiedź na frapujące wielu Polaków pytanie. Otóż ile wody może pomieścić standardowy wóz strażacki? W rozmowie z Moniką Tarką kapitan zaznaczył, że istnieje kilka typów "standardów". "Przyjmuje się, że ten średni samochód to jest dwie i pół tony, ciężki to od pięciu do ośmiu ton wody" – tłumaczył. Jeden baniak z wodą wystarcza na kilka minut podczas akcji ratowniczej.

Redakcja poleca

Skąd się wzięły wielkanocne przesądy? "To zupełnie specjalna rzecz"

Pisanki, zajączki i zaginiony koszyk, czyli wielkanocne "Świnki Trzy"

To dlatego wciąż tęsknimy za PRL. "Nasze dzieci nie rozumieją"

"Wielkanocne bziukanie" niematerialnym dziedzictwem narodowym

Czym jest "wielkanocne bziukanie"? Świąteczny zwyczaj polegający na tzw. "pluciu ogniem" pochodzi jeszcze z XIX w. "Ognisty oddech" został ocalony i uhonorowany na Krajowej Liście Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Widowisko można zobaczyć wyłącznie raz w roku. Odbywa się tuż po zakończeniu Wigilii Paschalnej, a mianowicie w czasie procesji rezurekcyjnej.

W procesji okrążającej trzykrotnie kościół w Koprzywnicy biorą udział strażacy z miejscowej Ochotniczej Straży Pożarnej – mówi Monika Tarka. - Kilku z nich, idąc przed księdzem niosącym Najświętszy Sakrament, wypryskuje naniesione pochodnie, pobraną do ust naftę. Mówiąc krótko, najpierw biorą do ust naftę, potem przykładają sobie pochodnie i wypluwają naftę do góry i w ten sposób tworzą się albo kule ognia, albo kilkumetrowe słupy ognia. Według miejscowej tradycji ma to oświetlić drogę zmartwychwstałemu Chrystusowi. Wygląda to naprawdę zjawiskowo.

Kiedyś w pogańskich jeszcze czasach oddawano cześć bogowi ognia. Ta umiejętność bziukania tym ogniem jest w ogóle przekazywana z ojca na syna. To jest sztuka trudna i niebezpieczna, jak się państwo domyślają i wymaga wielu szkoleń i praktyki, a zostać takim bziukiem to jest zaszczyt – spuentowała podczas audycji "Radio Pogoda na straży".

Kliknij tutaj i słuchaj naszego radia na żywo bez żadnych opłat na RadioPogoda.pl!