Była najjaśniejszą gwiazdą przedwojennego kina. "Prawdziwa rewelacja"

• Jadwiga Andrzejewska urodziła się 30 marca 1915 roku w Łodzi.
• Dorastała w teatrze, debiutowała w 1932 roku w Teatrze Kameralnym.
• Wystąpiła w 15 filmach przed II wojną światową, zdobywając popularność.

Jadwiga Andrzejewska urodziła się 30 marca 1915 roku w Łodzi. Jej ojciec, Józef Andrzejewski, pracował jako maszynista sceniczny w Łódzkim Teatrze Miejskim. W związku z tym od najmłodszych lat spędzała dużo czasu w teatrze i statystowała w rolach dzieci. Była jednak najmłodszym z jedenaściorga rodzeństwa, dorastała w skromnych warunkach i edukacja, zwłaszcza aktorska, była poza jej zasięgiem.

Zobacz zdjęcia Jadwigi Andrzejewskiej w naszej galerii. Wystarczy kliknąć >>>TUTAJ.

Po ukończeniu szkoły powszechnej Jadwiga Andrzejewska podjęła pracę jako ekspedientka w sklepie papierniczym. Próbowała także sił w kwiaciarni, jednak jak sama wspominała: "Wszystko leciało mi z rąk. Powiedziano mi: »Wiesz, Jadziu, ty lepiej idź do teatru, bo do pracy to się nie nadajesz«". Dlatego przez jakiś czas dorabiała sobie w kabarecie.

Jadwiga Andrzejewska - odkrycie, "rewelacja"

Przełomem w karierze było zaangażowanie do Teatru Kameralnego przez Karola Adwentowicza w 1932 roku. 15 listopada tego samego roku Jadwiga Andrzejewska debiutowała w roli Manueli w "Dziewczętach w mundurkach" Charlesa Winslowa. Jej kreacja zrobiła ogromne wrażenie na krytykach, a surowy zazwyczaj Antoni Słonimski porównał ją do słynnej amerykańskiej aktorki Lilian Gish.

Osobne słowa uznania i podziwu należą się młodziutkiej Jadzi Andrzeje­wskiej. Jest to prawdziwa rewelacja, aktorka, jakiej od dawna nie widziała scena polska. Nie można tu mówić o udanym debiucie ani o obiecującej przy­szłości, bo to, co pokazała Andrzejewska, jest już osiągnięciem artystycznym na wielką miarę. Wdzięk, liryzm i siła dramatyczna tej piętnastoletniej dziew­czynki porwała widownię. Długo nie mogłem sobie przypomnieć, skąd znam już to dziecinne, jasne spojrzenie i te blade, trochę za duże usteczka, skrzy­wione grymasem bólu. To Gish. Liliana Gish, gwiazda ekranu, uzbrojona w piękny i drżący uczu­ciem głos - pisał na łamach "Wiadomości Literackich".

Po sukcesie scenicznym Jadwiga Andrzejewska rozpoczęła intensywną działalność teatralną, występując zarówno w repertuarze dramatycznym, jak i kabaretowym. Grała m.in. w Teatrze Narodowym, Teatrze Letnim oraz w słynnym Cyruliku Warszawskim. Chociaż nie wszystkie jej role były przyjmowane entuzjastycznie, to jej talent liryczny i naturalność na scenie czyniły ją jedną z najbardziej obiecujących aktorek młodego pokolenia.

Redakcja poleca

Powstaje nowa ekranizacja "Lalki". To on zagra Wokulskiego

Była ikoną teatru w PRL. Wystarczyły trzy zdania, by zabłysnęła

Zachwyciła Polaków jako Jagna z "Chłopów". To myśli o młodym pokoleniu

Filmowa gwiazda międzywojnia

Naturalna uroda i dziewczęcy wdzięk sprawiły, że Jadwiga Andrzejewska szybko stała się ulubienicą reżyserów filmowych. Zadebiutowała w 1933 roku jako kwiaciarka w ekranizacji "Dziejów grzechu" oraz Jadzia w "Wyroku życia". Do wybuchu II wojny światowej wystąpiła w piętnastu filmach, zdobywając ogromną popularność. Była jedną z najbardziej kasowych aktorek polskiego kina lat 30.

Andrzejewska odniosła wielki sukces, gdyż grała jak zwykle doskonale. Nie mogę się jednak powstrzymać od jednej uwagi. Jadzia, młoda, pełna temperamentu dziewczyna, jest jakby stworzona do ról trzpiotowatych i komediowych, tymczasem ubiera się ją ciągle w wyszarzone gałgany i każe robić nieszczęśnicę — mówili o niej krytycy, do których wypowiedzi dotarł Onet.

Po wybuchu II wojny światowej los rzucił ją na wschodnie ziemie Polski, gdzie występowała w polskich rewiowych teatrach we Lwowie. W 1942 roku wyruszyła z Armią Andersa, występując w "Czołówce Teatralnej" 2. Korpusu Polskiego. Jej artystyczna podróż wiodła przez Związek Radziecki, Palestynę, Włochy i Wielką Brytanię.

Pogodne lata [PODCAST]

"Sami swoi" i ich tajemnice. Pogodne lata #03

0:00

Powrót do Polski i drugie życie

W 1947 roku Jadwiga Andrzejewska powróciła do Polski, wiążąc się zawodowo z teatrami w Łodzi. Występowała w Teatrze Powszechnym, Syrenie i Teatrze im. Jaracza. Choć w młodości specjalizowała się w rolach lirycznych, z wiekiem zaczęła sięgać po dramatyczne kreacje.

Za jej największe powojenne osiągnięcie uważa się rolę Matki Courage w dramacie Bertolta Brechta. "Mówiono o mnie, że grałam bohaterki dziewczęco-liryczne, prostoduszne, wzruszające. Ale często tło fabuły było tragiczne. Przez wiele lat ten właśnie rodzaj aktorstwa był mi najbliższy, był moim atutem, moją wizytówką" — wspominała dla "Teatru" swoje role w 1971 r.

Jadwiga Andrzejewska zmarła w 1977 roku. Spoczywa na cmentarzu na łódzkich Dołach. Jej wkład w kulturę polską został uhonorowany w 1998 roku gwiazdą na łódzkiej Alei Gwiazd na ulicy Piotrkowskiej. Jak pisała Stefania Grodzieńska: "Należała do aktorów, którzy rodzą się z wszystkimi umiejętnościami, z techniką, gestem i z gotową indywidualnością". Jej dorobek artystyczny do dziś pozostaje świadectwem niezwykłego talentu i pasji do aktorstwa.

Zobacz zdjęcia Jadwigi Andrzejewskiej w naszej galerii. Wystarczy kliknąć >>>TUTAJ.

Kliknij tutaj i słuchaj naszego radia na żywo bez żadnych opłat na RadioPogoda.pl!