Nie tego spodziewałam się po filmie "Violetta Villas". Te sceny mnie rozczarowały

• Film "Violetta Villas" bierze udział w Konkursie Głównym 51. FPFF.
• W ramach festiwalu produkcję można zobaczyć przedpremierowo. 
• Fabularny debiut reżyserki Karoliny Bielawskiej nieco rozczarowuje.

W tym roku po raz kolejny miałam okazję uczestniczyć w Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. W szerokiej gamie propozycji 51. edycji imprezy znalazły się filmy historyczne, dramaty społeczne, a także produkcję biograficzne. Taką właśnie jest "Violetta Villas", czyli film, który niestety nieco mnie rozczarował.

Jak wcześniej zapowiadano, punktem wyjścia w filmie jest relacja gwiazdy z jej synem Krzysztofem Gospodarkiem. Ten jako dorastający chłopiec przez lata obserwował narodziny kariery matki, jej kluczowe momenty, oraz późniejsze zmagania gwiazdy. To właśnie z jego perspektywy obserwujmy życie wokalistki. Z założenia pomysł ciekawy, bo nadaje widzom innej perspektywy. W praktyce jednak momentami nie mogłam się oprzeć wrażeniu, że film sam nie wie, czyją historię opowiada - polskiej ikony, czy jej syna.

Recenzja filmu "Violetta Villas". Czy to na pewno film o legendzie?

Violettę Villas (graną przez fantastyczną Sandrę Drzymalską) poznajemy w drugiej połowie lat 50. zeszłego stulecia. Gwiazda, która za jakiś czas stanie się jedną z najsłynniejszych polskich wokalistek w historii, opuszcza rodzinny dom i małego syna, by spróbować swoich sił na scenie. Gdy po kilku latach wraca do domu, Krzysztof nie wie na jej temat nic – nawet tego, że ta jest jego matką.

W miarę jak fabuła się rozwija, Krzysztof Gospodarek (w tej roli na różnych etapach życia chłopca grają go Kazimierz Radziejewski, Antoni Rembelski i Antoni Tyszkiewicz)  dorasta, a Violetta Villas zdobywa coraz większą sławę, reżyserka - debiutująca w fabule Karolina Bielawska - nieco się gubi. Wysoko zawieszona poprzeczka próby przeniesienia na ekran historii jednej z ikon polskiej piosenki chyba okazała się jednak zbyt wysoka.

Redakcja poleca

Recenzja filmu "Lalka". To produkcja na światowym poziomie?

Widziałam "Chopin, Chopin!". Ten "film o udawaniu" podbije kina [RECENZJA]

Mimo że Karolina Bielawska pokazuje kolejne wydarzenia z życia gwiazdy, ale nie pozwala widzowi naprawdę zrozumieć motywacji Villas - dylematów, z jakimi ta się mierzy i ceny, jaką zapłaciła za sławę. Film przypomina bardziej ilustrację biografii, odchaczanie kolejnych fragmentów z jej życia, niż historię, która ma budować z widzem więź i pokazywać wokalistkę taką, jaka naprawdę była.

fot. Materiały prasowe

Przewodnik po życiu ikony polskiej piosenki czy główny bohater filmu?

Krzysztof Gospodarek, który miał być naszym przewodnikiem po historii o swojej matce, nieco zbyt często wysuwa się na pierwszy plan. Nie jest to coś, czego oczekiwałam. Historia Violetty Villas jest skomplikowana, pełna zawiłości i miejskich legend. Myślałam, że choć część z nich zostanie w filmie rozwikłana. Tymczasem w filmie "Violetta Villas" nie zostaje poruszone nic, o czym fan wokalistki, by nie widział.

Zamysł przedstawienia historii z perspektywy chłopca, choć ciekawy, momentami zmienia się o historię o nim samym, nie o Violetcie Villas. 

Redakcja poleca

To była najważniejsza nagroda dla Roberta Motyki. "Nie ma tematów, które mogłyby podzielić ludzi"

Ten występ z 1984 roku pamięta każdy. To działo się za kulisami. "Bardzo się bałam"

Rozczarowaniem były także dla mnie sceny, w których Sandra Drzymalska staje na scenie i śpiewa głosem Violetty Villas. Te choć widowiskowe, nie są pozbawione błędów technicznych. Być może to tylko moje mylne wrażenie, jednak w niektórych ujęciach zawiodła synchronizacja dźwięku z obrazem. Bolesne, jak na film o legendzie kina.

Czymś, co z kolei zachwyca, jest muzyka. Największe przeboje Violetty Villas wybrzmiały w nowych aranżacjach autorstwa Marcina Maseckiego i były znakomite. Za serce szczególnie chwycił mnie odtworzony na sam koniec filmu utwór "Do Ciebie, mamo". Piosenkę w nieoczywistym duecie z Villas zaśpiewał Michał Szpak.

Ogromnym atutem filmu jest również gra aktorska Sandry Drzymalskiej. Aktorka, która w tym roku na ekranie pojawiła się także jako "Izabela Łęcka" w nowej "Lalce", wiarygodnie oddaje charyzmę i sceniczną osobowość Villas. Tak, gdzie scenariusz nie dojeżdża, aktorka podtrzymuje film.

"Violetta Villas" film zbyt zwyczajny, by dogonić artystkę

W moim odczuciu z historii o takiej postaci jak Violetta Villas, można było wydobyć znacznie więcej. Tak, jak wielkie i przepełnione było życie artystki. Film, który był jedną z najbardziej wyczekiwanych przeze mnie pozycji na tegorocznym festiwalu filmowym w Gdyni, okazał się rozczarowaniem, a szkoda, bo potencjał był ogromny.

Najprościej mówiąc: film jest zbyt zwyczajny, by dogonić artystkę, której do "zwyczajności" było daleko. 
6/10, za podjęcie wyzwania

Źródła: RadioPogoda.pl