Zmarł John le Carré - szpieg, który został pisarzem

Zmarł John le Carré – słynny brytyjski pisarz, szpieg i dyplomata. Miał 89 lat. Dowiedz się, jak wyglądało jego niezwykłe życie. Nie żyje jeden z najsłynniejszych współczesnych pisarzy. To on wzniósł pisanie powieści szpiegowskich niemalże do rangi sztuki. John le Carré pisać powieści zaczął, zanim skończył 30 lat. Pomysły notował w małym czerwonym notesiku w pociągu w trakcie drogi z domu w Buckinghamshire do pracy w londyńskim biurze MI5 – angielskiego kontrwywiadu. W 1961 roku, pod pseudonimem John le Carré, publikuje swoją pierwszą książkę: „Budzenie zmarłych”. Rok później wydaje „Perfekcyjne morderstwo”, które zyskało pochlebne recenzje i dobrze się sprzedało. Ale prawdziwy sukces wydawniczy odniosła jego trzecia powieść, „Ze śmiertelnego zimna”, wydana w 1963 roku. Przedstawił w niej zarys szpiegowskich metod, które niekoniecznie cieszyły by się uznaniem w świecie Zachodu. Ta szpiegowska powieść była odartym z romantyzmu obrazem działalności szpiega w realiach zimnej wojny. Tą powieścią e Carré na stałe zagościł już w pisarskiej elicie. Trudne dzieciństwo Urodził się 19 października 1931 roku jako David John Moore Cornwell w miejscowości Poole, w angielskim hrabstwie Dorset. Jego ojciec był zamieszany w rozmaite skandale finansowe, oszustwa i konflikty z prawem, w dodatku miał ciężką rękę dla swojego syna i nieraz go bił. Z kolei jego matka w 1937 roku uciekła z handlarzem nieruchomości. Davidowi powiedziano, że zmarła. Gdy po latach pisarz dowiedział się, że żyje, odnalazł ją i doprowadził do spotkania na peronie dworca kolejowego w Ipswich. Jednak już nie byli w stanie nawiązać bliskich relacji. Został wysłany do szkoły St Andrew’s w Pangbourne, a potem do szkoły Sherborne w Dorset. Aby uniknąć powszechnego w angielskich szkołach wyszydzania i znęcania się rówieśników, wymyślił własną wersję szczęśliwego dzieciństwa i kochającej rodziny, którą w szkołach utrzymywał, by nie stać się obiektem drwin i przemocy. Prawdopodobnie właśnie w dzieciństwie John le Carré nabył tak potrzebne w szpiegowskim fachu umiejętności, choć musiał je rozwijać z konieczności. Wraz ze swoim starszym bratem, Tonym, starali się oddzielić kłamstwa swojego ojca od prawdy, zaś sami byli przez niego cały czas podsłuchiwani, a ich rzeczy osobiste bez przerwy przeszukiwane. Życie jak z powieści szpiegowskiej John le Carré Studiował germanistykę na Uniwersytecie w Bernie (reminiscencje w powieści „Szpieg doskonały”). Wkrótce młodym człowiekiem, płynnie władającym językiem niemieckim, zwróciły uwagę brytyjskich tajnych służb. Wkrótce został przez nie zwerbowany za pośrednictwem angielskiego szpiegowskiego „łowcy talentów” z ambasady w Bernie. Służbę szpiegowską rozpoczął w 1949 roku. W Grazu zajmował się głównie przesłuchiwaniem uciekinierów zza żelaznej kurtyny. Po dwóch latach dzięki wstawiennictwu ojca otrzymał możliwość ubiegania się o wstęp do Lincoln College w Oksfordzie, gdzie ostatecznie się dostał. Oprócz studiowania kontynuował pracę oficera wywiadu. Dla MI5 le Carré sporządzał dossier studentów zdradzających lewicowe zapatrywania, wiedząc że komunizm stanowi poważne zagrożenie dla Wielkiej Brytanii. Wykładał w Eton College (w latach 1956-1958). W 1961 roku został wysłany do brytyjskiej ambasady w Bonn, gdzie prowadził działalność szpiegowską również podczas częstych wizyt w Berlinie. Głównie pracował przy badaniu działalności Niemców odwiedzających Wielką Brytanię, którzy zwrócili na siebie uwagę angielskiego kontrwywiadu. Oprócz sukcesu wydawniczego i pochwał recenzentów powieść „Ze śmiertelnego zimna” zyskała również duże uznanie w środowisku szpiegowskim. Markus Wolf, szef niemieckich tajnych służb, doceniał talent, z jakim John le Carré odmalował napięcie między służbami wywiadu i kontrwywiadu. Obawiał się nawet, że le Carré ma w jego służbie informatora, który zdradzał mu nastroje w biurze. Z kolej późniejszy dyrektor CIA Richard Helms zwyczajnie nienawidził książki za podkopywanie żelaznych zasad zaufania i tajności w służbach szpiegowskich. John le Carré kończy ze szpiegostwem. Czy na pewno? Szefostwu MI6 nie podobał się sukces powieści i zainteresowanie, jaką ona ściągnęła na środowisko szpiegowskie. Wkrótce John le Carré został zmuszony do rezygnacji ze służby. Do samego końca nie zdradzał jednak najistotniejszych tajników szpiegowskiego zawodu oraz tajemnic brytyjskich tajnych służb. Nigdy też nie zdradzał, czym zajmował się podczas służby w MI5 i w MI6. Gdy w 1965 roku moskiewska prasa ujawniła go jako agenta brytyjskiego wywiadu, John le Carré oficjalnie temu zaprzeczył podczas wywiadu dla BBC. „Nie byłem szpiegiem i nie spotkałem szpiegów podczas mojej pracy w służbie zagranicznej” - powiedział. Tymczasem aż do lat 80. wysyłał do brytyjskich tajnych służb szkice swoich kolejnych powieści do zaakceptowania, żeby się upewnić, że nie zdradza w nich tajników szpiegowskiego rzemiosła.

Przytnij pelargonie metodą 3-5-7. To najlepszy zabieg przed zimowaniem

Zmieniła polskie nazwisko, żeby zdobyć sławę. Była "naszą" największą przedwojenną gwiazdą

57 lat później to wciąż numer 1. To jego ostatni hit

Włóż do ziemi przed pierwszymi przymrozkami. Wiosną ogród obsypie się kolorami

Dziś Polacy widzą 89-latkę niemal codziennie, a nie pamiętają, gdzie zaczynała

421 lat później nadal jest aktualna. To jedna z najważniejszych książek, jakie napisano

Ma 75 lat i jest prawdziwą legendą. Polacy nie pamiętają, że debiutował w "07 zgłoś się"

Quiz - utwory Sławy Przybylskiej. Najlepsi trafią 16/20

Quiz PRL - 12 pytań o Święto Zmarłych. Najwytrwalsi pamiętają wszystko

Quiz - 20 seriali PRL. Tylko geniusz rozpozna 15/20 kadrów

5 minut nie wystarczy. Idealna fasolka według Roberta Makłowicza

Grał w serialu PRL "Czterej pancerni". To ukrywał przez dekady

Quiz PRL - "Nie lubię poniedziałku". Największy fan zgarnie 17/20

Wlej 5 kropli do odpływu pod prysznicem. Wymiecie wszystko jak odkurzacz

Irena Santor w "Tańcu z Gwiazdami". 91-letnia artystka z wyjątkowym zadaniem

Przebój z 1962 roku to numer 1. Potężny klasyk nawet 64 lata później