Anna Seniuk i jej najlepsze role

Poznaj najlepsze role w artystycznym dorobku aktorki. Przedstawiamy najpopularniejsze wcielenia w bogatej karierze Anny Seniuk.

Artystka urodziła się 17 listopada 1942 roku w Stanisławowie. W 1964 roku ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Krakowie i od razu znalazła angaż w Starym Teatrze. Później jej kariera już tylko nabierała tempa a dzięki wielu niezapomnianym rolom filmowym i telewizyjnym zyskała uznanie milionów Polek i Polaków. Jubilatce życzymy wszystkiego najlepszego a poniżej prezentujemy najlepsze i najciekawsze role w karierze aktorki.

Marie Caroline David – „Noc Trybad”, reż. Ernst Günther

Za tę kreację w Teatrze Powszechnym w Warszawie Anna Seniuk otrzymała nagrodę główną na 17. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych. Choć sztuka szwedzkiego autora Pera Olova Enquista nie należała do łatwych, to Annie Seniuk doskonale udało się oddać ponurą atmosferę nieufności, braku nadziei i poczucia zdrady w obliczu rozpadającego się małżeństwa.

Madzia Karwowska – „Czterdziestolatek”

W niniejszym zestawieniu nie mogło oczywiście zabraknąć roli w tym uwielbianych przez kolejne pokolenia widzów serialu. Chociaż słynęła już na cały kraj z wyjątkowej urody, w serialu Jerzego Gruzy Anna Seniuk zgodziła się zagrać uosobienie Matki Polki – żonę inżyniera Karwowskiego. Jak wspominała po latach fenomen tej uwielbianej przez widzów postaci, największy na to wpływ miał fakt, że Madzia jest „poczciwa, kochająca i oddana” a „śmiejąc się z niej, nie musieliśmy śmiać się z samych siebie!”.

Nadieżda Monachowa – „Barbarzyńcy”, reż. Aleksander Bardini

To jedna z najlepszych teatralnych ról w karierze Anny Seniuk, za którą została nagrodzona nagrodą tygodnika „Przyjaźń”. Jak oceniali krytycy, aktorka wydobyła jednocześnie śmieszność „madame Bovary rosyjskiej prowincji”, jak i jej rzeczywisty liryzm. Jak napisała w recenzji z 1976 roku w „Kulturze” Elżbieta Wysińska, nie była to łatwa rola, ponieważ była „zawarta między skrajnościami: karykaturalnym przejaskrawieniem i melodramatem, a to znaczy w sztuce - między nonsensownym teoretyzowaniem na temat mężczyzn a decyzją samobójczą. […] Aktorka połączyła w sposób psychologicznie przekonywujący i teatralnie fascynujący ostro komediowy początek z desperackim zakończeniem”.

Antośka – „Bilet powrotny”

Była to pierwsza duża rola filmowa aktorki. Jako chłopka, która postanawia dla zarobku wyjechać do Kanady była tak przekonująca, że zrobiła duże wrazenie na krytykach. Jak pisał w „Kulturze” Marek Pawlukiewicz:

„wyśmienita, sugestywna kreacja Anny Seniuk w roli Antośki ma pewną zasadnicza wadę: aktorka obdarzyła postać bohaterki taką dozą wewnętrznej prawdy, ciepła i ślepego, matczynego uczucia, że nasze sympatie są całkowicie po jej stronie”.

Irena – „Saga rodu Forsyte’ów” (dubbing)

Choć rola dubbingowa w tym zestawieniu może pozornie dziwić, to należy zwrócić uwagę, że sama aktorka podkreślała, że właśnie ten rodzaj pracy – oprócz obecności na planie filmowym i telewizyjnym czy na deskach teatru, sprawia jej dużo radości. Jak mówiła Anna Seniuk w wywiadzie dla „Trybuny Ludu” w 1973 roku, dubbing i praca w radiu to dla niej „najciekawszy rodzaj” zajęcia: „Człowiek zostaje sam, w pustym pokoju, zdany tylko na siebie i swój głos” – mówiła aktorka. Jako niezapomniana Irena Forsyte, nieodwzajemniająca miłości Soamesa Forsyte’a, do dziś ma wielu zagorzałych fanów.

Zobacz też:

Quiz: Amanci kina PRL. Jak dobrze znasz filmy z ich udziałem?